dziwaczny

dziwaczny
1. baroque
2. biscornu
3. bizarre
4. capricieux
5. chimérique
6. cornu
7. drôle
8. détraqué
9. excentrique
10. extraordinaire
11. extravagant
12. fantasque
13. farfelu
14. funambulesque
15. grotesque
16. inexplicable
17. original
18. romanesque
19. saugrenu
20. singulier
21. étrange

Słownik Polsko-Francuski . . 2008.

Нужно решить контрольную?

Regardez d'autres dictionnaires:

  • dziwaczny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, dziwacznyni, dziwacznyniejszy {{/stl 8}}{{stl 7}} odbiegający pod jakimś względem od normy, wyróżniający się czymś niezwykłym, osobliwym; nietypowy, cudaczny, śmieszny, osobliwy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Dziwaczne miny …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dziwaczny — dziwacznyni, dziwacznyniejszy «zwracający uwagę swoją osobliwością, nietypowością; śmieszny, cudaczny, osobliwy» Dziwaczne myśli, pogłoski, pretensje. Dziwaczny kapelusz, wygląd, strój …   Słownik języka polskiego

  • małpi — 1. pot. Dostać małpiego rozumu a) «zacząć się wygłupiać»: Dostaje małpiego rozumu i zaczyna się śmiać (...). W. Horwath, Seans. b) «zacząć się zachowywać w sposób dziwaczny lub nieobliczalny, stracić rozsądek, panowanie nad sobą; zwariować»:… …   Słownik frazeologiczny

  • bambocjada — ż IV, CMs. bambocjadaadzie; lm D. bambocjadaad szt. «w malarstwie europejskim XVII i XVIII w.: groteskowy, dziwaczny, fantastyczno komiczny temat obrazu» ‹z wł.› …   Słownik języka polskiego

  • bzikowaty — bzikowatyaci pot. «mający lekkiego bzika, będący przejawem bzika; dziwaczny, narwany, postrzelony» Bzikowaty chłopak. Bzikowate pomysły, wybryki …   Słownik języka polskiego

  • chimeryczny — chimerycznyni 1. «kierujący się urojeniami, fantazją, chimerą; nie dający się urzeczywistnić; nierealny, nieziszczalny, urojony, fantastyczny» Chimeryczny wynalazca. Chimeryczna polityka. Chimeryczne pomysły, idee, nadzieje. 2. «kapryśny,… …   Słownik języka polskiego

  • cudacki — cudackiccy «właściwy cudakowi; dziwaczny, ekscentryczny, osobliwy, śmieszny; cudaczny» Cudacki strój. Cudackie maniery, zachowanie się …   Słownik języka polskiego

  • cudaczny — cudacznyni, cudacznyniejszy «dziwaczny, śmieszny, ekscentryczny, osobliwy; cudacki» Cudaczny kapelusz. Cudaczne nazwisko. Opowiadać cudaczne historie …   Słownik języka polskiego

  • draczny — dracznyczni pot. «wywołujący śmiech, ośmieszający kogoś; śmieszny, dziwaczny, niepoważny» Draczny wierszyk, widok. Draczna mina …   Słownik języka polskiego

  • dziki — dzicy, dzikszy 1. «będący w stanie natury, w stanie pierwotnym» a) «o zwierzętach: nie oswojony, nie obłaskawiony, nie hodowany» Dziki mustang. Dzikie gęsi, kaczki, łabędzie. b) «o roślinach: nie uprawiany, nie hodowany» Dzikie wino, dzika mimoza …   Słownik języka polskiego

  • dziwacznie — dziwacznieej «w sposób dziwaczny» Ubrana była dziwacznie. Gałęzie dziwacznie powykręcane. Zachowywać się dziwacznie …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”